7 stycznia 2026r

Środa II Tydzień po Narodzeniu Pańskim

Rok A,  Mt 4, 12-17. 23-25

. 

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: "Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło". Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: "Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie". I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A on ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

 Jednocześnie Chrystus przychodzi, żeby uzdrawiać, leczyć, wychodzić naprzeciw wszelkiej ludzkiej słabości. W Nim mamy światło, życie, uzdrowienie i wszystko to, czego tak naprawdę potrzebujemy. Tylko czy wystarczy nam niepozornie przechodzący obok nas Emmanuel - Bóg z nami, a nieraz i między nami?

Ciąg dalszy: Echo Ewangelii 

 .

Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie

.

 (Mt 4,17)