6 września 2026r

Niedziela XXIII tygodnia zwykłego

Rok A (Mt 18, 15-20)

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Gdy brat twój zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich".

Kto kogo ma prawo, a nawet obowiązek upominać? Im bardziej kogoś kocham, tym bardziej za niego odpowiadam. Tym większe mam prawo i obowiązek upomnienia. A więc w małżeństwie i w rodzinie, w parafii, w gronie przyjaciół. Trzeba starannie dobierać słowa i właściwy moment. Ogólne sformułowania typu: „zawsze się spóźniasz" albo „jesteś kłamcą" są zwykle nieprawdziwe. Trzeba nazwać po imieniu zło, ale nie potępić człowieka.

Ciąg dalszy - Echo Ewangelii

. 

"Bóg uśmiechem sprawia, że zieleni się pustynia, że zniszczona grzechem 

dusza staje się znowu źródłem szlachetnych pragnień. Gdy posługuję 

w sakramencie pojednania widzę nieraz na twarzy powstającego

 z kolan grzesznika - Boży uśmiech wolnego człowieka. 

Bóg uśmiecha się w jego wnętrzu. Uśmiecha się zaraźliwie i mówi:

 "Niech się nie martwi, Pan Jezus pomoże, będzie dobrze."

.

                                          ks. Wojciech Żmudziński SJ