Łęczna 2024r   
Rozważania Drogi Krzyżowej EDK 2024r - STACJA VI
Dodano dnia 11.03.2024 20:50
WERONIKA OCIERA
TWARZ JEZUSOWI
.
Piękny człowiek. Wrażliwość i delikatność Weroniki wzrusza. Jaki był Karol? Koleżanka Karola z grupy teatralnej: „Wspominaliśmy nieraz melancholijnie ten czas, kiedy on był dobrym duchem całej naszej gromadki. Kiedy udawał nam się jakiś szczegół, Karol rzucał się na podłogę, stawał na głowie, chodził na rękach, a czasem wydawał niesamowite odgłosy przy pomocy swego wcale potężnego barytonu...". Karol był wtedy studentem i częścią Teatru Rapsodycznego. Studentka ks. profesora Karola Wojtyły, który prowadził wykłady w Lublinie: „W ocenie moich kolegów był on bardzo serdeczny w kontaktach prywatnych. Koledzy bardzo go lubili i traktowali jak pewien symbol pomyślności. Mówili: «No, dziś będę miał dobry dzień, bo widziałem Karolka». Kiedyś podpatrzyli księdza profesora, jak sobie radził, gdy czekał na pociąg z Lublina do Krakowa. Obejrzał się uważnie, dostrzegł kawałek wolnej podłogi pod ścianą poczekalni. Wyciągał ze swej obszernej teczki dość zużyty śpiworek,
wciskał się weń, teczkę kładł pod głowę i spokojnie zasypiał. Był naprawdę mało wymagający". Ksiądz Karol Wojtyła jako wikariusz w Niegowici: Podróżował wozem albo
na piechotę - podczas deszczu i mrozu, brnąc w błocie lub śniegu - z wioski
do wioski, zawsze gotów do pomocy i zawsze pogodny. Jadąc wozem, nieustannie coś czytał. Idąc na piechotę, odmawiał modlitwę. Kiedy pewnej starej wdowie ukradziono pościel, oddał jej swoją, sam zaś sypiał na gołym materacu. Koleżanka ze studiów: Koledzy z Bursy Akademickiej przybili na drzwiach pokoju Karola - studenta wizytówkę: początkujący święty.

Refleksja: Nie szata zdobi człowieka, ale to, co ma w sobie... Jak patrzymy na siebie?
Szukamy w innych tego, co jest dobre dla nas. Doceniamy to, że z kimś czujemy
się dobrze. Lubimy być pozytywnie zaskakiwani, inspirowani. Jeśli dzięki nam ludziom rosną skrzydła, to jesteśmy na drodze do stania się pięknym człowiekiem. Karol
Wojtyła nie był „w przebraniu", nie udawał, ale żył życiem pięknego człowieka.
.
Panie Jezu, nie chcę być przeciętny, ani tym bardziej
przykry dla innych. Chciałbym stać się pięknym człowiekiem.
Otwierany 113 razy
Ocena   
  Zarejestruj / zaloguj się, aby oceniać
Komentarze   
Do tej pory nikt nie komentował
Twój komentarz   


Logowanie
Login
Hasło
Zakładanie konta
Wyróżnione teksty
Galeria naszego kościoła