6 sierpnia 2026r

Czwartek XVIII tygodnia zwykłego

Święto Przemienienia Pańskiego

Rok A  (Mt 17,1-9)

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza. Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie! Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: Wstańcie, nie lękajcie się! Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im mówiąc: Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie.

Scena przemienienia jest jakby lustrzanym odbiciem opowiadania o ukrzyżowaniu (27,32-54). Tu wywyższony Chrystus w lśniącej szacie stoi na wysokiej górze, mając po bokach dwóch religijnych gigantów Starego Przymierza. Towarzyszą Mu tylko najbliżsi apostołowie. Wszystko jest w tej scenie światłem.

Ciąg dalszy - Echo Ewangelii

.

„Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce,

 odzienie zaś stało się białe jak światło" 

.

(Mt 17, 2)