Zobacz także:
• Błogosławionych 108 męczenników z czasów II wojny światowej
• Święty Onufry Wielki, pustelnik
• Święty Leon III, papież
• Święty Benedykt Menni, prezbiter
• Błogosławiona Maria Kandyda od Eucharystii, zakonnica
• Błogosławiony Stefan Bandelli, prezbiter

Święty Kasper Bertoni
Kasper przyszedł na świat w dniu 9 października 1777 roku w Weronie. W domu rodzinnym panowała religijna atmosfera. Jeszcze w dzieciństwie zmarła nagle jego młodsza siostra. Pozostał więc jedynym dzieckiem państwa Bertoni. Zdobył doskonałe wykształcenie pod okiem jezuitów w szkole św. Sebastiana. Poznał wtedy o. Luisa Fortisa, późniejszego generała jezuitów. W wieku 11 lat przyjął I Komunię św. - stało się to początkiem jego drogi prowadzącej do mistycznego zjednoczenia z Jezusem. Kasper angażował się w działanie Sodalicji Mariańskiej. Pragnął oddać się na służbę Bogu i drugiemu człowiekowi jako kapłan. W 1791 roku wstąpił do seminarium duchownego. W trakcie studiów angażował się w działalność stowarzyszenia sanitariuszy katolickich, opiekujących się chorymi i rannymi żołnierzami. 20 września 1800 roku przyjął święcenia kapłańskie.

Swoje wysiłki jako kapłan Kasper skoncentrował na młodzieży. Zorganizował dla niej Hufiec Maryjny, który w krótkim czasie zaowocował nowymi grupami w wielu miastach Francji. W 1810 roku został ojcem duchownym w seminarium. Jego zadaniem była opieka i formowanie młodych kandydatów do kapłaństwa. Wypełniał swe obowiązki gorliwie i z wielkim oddaniem.

W 1816 roku założył zgromadzenie stygmatynów św. Franciszka, oparte na regule św. Ignacego Loyoli. Przyszli członkowie mieli się rekrutować z szeregów gimnazjalistów, uczących się w bezpłatnej szkole dla ubogich chłopców, którą założył Kasper. Wtedy też na jego drodze pojawiła się markiza Leopoldyna Naudet, z którą założył zgromadzenie sióstr Świętej Rodziny, i bł. Magdalena z Canossy, której pomagał założyć zgromadzenie Córek Bożej Miłości. Był też doradcą i przyjacielem innych zakonodawczyń i zakonodawców: Teodora Campostrini, A. Rossiniego-Serbatiego, M. Cavanisa, G. Benaglia. Pan Bóg prowadził go i doświadczał. Przez prawie 20 lat cierpiał na poważną chorobę.

Dla Kaspra oczywistym było, że wyrzeczenie się siebie jest podstawą spotkania z Bogiem. Takiej postawie dał świadectwo całym swoim życiem. Zmarł 12 czerwca 1853 roku, w swej rodzinnej Weronie. Do grona błogosławionych wprowadził ks. Kaspra papież Paweł VI w dniu 1 listopada 1975 roku, a w poczet świętych zaliczył go św. Jan Paweł II w dniu 1 listopada 1989 roku.