Niedziela, 27 maja 2012 roku

Zesłanie Ducha Świętego

Dzieje Apostolskie 2,1-11

Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. «Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami?» – mówili pełni zdumienia i podziwu. «Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże».


Pięćdziesiątnica jest dniem powołania Kościoła. Uczniowie są razem w domu, podobnie, jak podczas Ostatniej Wieczerzy. W czasie jej trwania uczniowie byli świadkami końca ziemskiej działalności Jezusa, który prosił ich, aby wspominali Go po Jego śmierci aż do czasu powrotu. Podczas Pięćdziesiątnicy uczniowie byli świadkami narodzin Kościoła, w którym zstępujący z nieba Duch Święty zamieszkał we wszystkich wierzących.

Wiatr jako siła, rozumiany jest w Starym Testamencie również jako tchnienie. Adam otrzymał za pomocą tchnienia życie fizyczne. Chrystus zaś, przyniósł człowiekowi tchnienie życia duchowego. W dosłownym tłumaczeniu spotykamy zwrot: "niosącego się dechu gwałtownego". To życie jest zawarte w wietrze wiejącym podczas Pięćdziesiątnicy.

Ogień ("ogniste języki") jest związany z obecnością Boga, oczyszczeniem człowieka przez Niego, oraz z Jego świętością. Ogniem jest Chrystus. Duch Święty udziela uczniom w Wieczerniku daru, którym jest sam Pan. Ogień, podczas Zesłania Ducha Świętego, symbolizuje Boże pragnienie zniszczenia grzechu i oczyszczenia ludu. Język jest jak ogień, bo choć jest mały powoduje wielkie zniszczenie. Uczniowie Jezusa, napełnieni językami ognia, czyli Jego obecnością, mają dokonać zniszczenia grzechu i królestwa szatana na ziemi. Słowo, które głoszą jest ogniem pochłaniającym.