Liturgia słowa - psalm
Dodano dnia 08.03.2008 21:58
Drugi człon liturgii słowa stanowią śpiewy. Kiedyś były to: graduał, Alleluja, tractus (drugi psalm) i sekwencja.


Tractus (łac. „traho" - ciągnąć) - nazwa psalmu śpiewanego w sposób ciągły, bez refrenu, nie na sposób responsoryjny.
W taki sposób psalm był wykonywany tylko w te niedziele i święta, w czasie których nie było dozwolone wykonywanie „Alleluja"


Po odczytaniu epistoły (pierwszego czytania) subdiakon z księgą zwaną „Cantatorium" (najstarsze zachowane do dzisiaj pochodzi z VIII wieku i używane było w katedrze w Monza) wchodził na ambonę i podawał tzw „responsum" czyli odpowiedź.

Od IX wieku odpowiedź ta nosiła nazwę „graduale" (najprawdopodobniej dlatego, że wykonywano ją na stopniu ambony). Inne nazwy graduału to:

psalmellus - w liturgii ambrozjańskiej

psallenum - w liturgii mozarabskiej

proskimenon - w liturgii bizantyjskiej


W Rzymie natomiast (oprócz graduale): psalmu, responsorius, responsum, responsorium, responsum graduale lub responsorium graduale.


Dzisiaj OWMR używa terminu: psalm responsoryjny czyli graduał.


Graduał był wykonywany w sposób responsoryjny pod przewodnictwem lektora lub diakona (później Grzegorz Wielki na synodzie w 593 r. zabronił diakonowi śpiewania psalmu). Lektor podawał responsorium, które wierni powtarzali po zwrotkach psalmu (mógł on być również wykonywany w całości).


Ożywienie śpiewu psalmów nastąpiło jako reakcja na herezje gnostyków, którzy głosili swoje nauki poprzez hymny. Chcąc przypomnieć autentyczną naukę objawioną zwiększono zarówno ilość jak i częstotliwość śpiewania psalmów. W śpiew ten włączali się uczestnicy liturgii poprzez powtarzanie pierwszego wersetu. Był to jeden z najstarszych i zarazem najważniejszych śpiewów w liturgii. O jego randze może świadczyć chociażby fakt, że przed rozpoczęciem liturgii podawano papieżowi nazwisko osoby wykonującej psalm responsoryjny.


Na skutek rozwoju śpiewu psalmów w VI - VIII wieku, nastąpiło stopniowe odsuwanie wiernych od jego wykonywania. Główną funkcję w tym względzie przejęła tzw. „schola cantorum", śpiewająca psalmy na sposób antyfonalny (podzielona była na dwie grupy śpiewające na przemian; jedna z nich nazywana była „fone"; druga, stojąca naprzeciw - „antifone".


Rozwój muzyczny doprowadził również do skracania psalmu - aż do dwóch, czy nawet jednej tylko strofy.


Pierwotnie funkcja psalmów była kerygmatyczna, to znaczy, że pełniąc funkcję czytań, miały one przekazać zgromadzonym prawdy wiary. Od II wieku były także liryczną odpowiedzią wiernych na słowo Boże usłyszane w czytaniach. Funkcje te jednak zaczęły się zatracać kiedy doszło do wspomnianego już wcześniej skracania śpiewanych psalmów. Starannie wykonywane piękne melodie mogły co najwyżej sprawić, że psalmy zyskiwały inną, nową funkcję, a mianowicie funkcję medytacyjną.


Odnowiona po Soborze Watykańskim II liturgia, przywraca kerygmatyczno - responsoryjną rolę psalmów.

 

Otwierany 2922 razy Źródło: wiara.pl Autor: admin
Ocena   
  Zarejestruj / zaloguj się, aby oceniać
Komentarze   
~kornelia 10/04/2010 15:12

lubie chodzić do kośćioła i śpiewać w kośćiele

~Iwa 13/06/2010 13:43

Bardzo mi to pomogło ...

Radzę z tego korzystać .. byłam w tedy załamana że tego nie zrobię pytania ale jednak udało się

Twój komentarz   
Imię  
Treść  


Logowanie
Login
Hasło
Zakładanie konta
Wyróżnione teksty
Najczęściej otwierane

Najczęściej komentowane

Najnowsze pytania

Witam...
Chciałam zapytać gdzie i o której dziś jest eucharystia neokatechumenalna nie j...


mam pytanie odnośnie bierzmowania nie przyjąłem sakramentu bierzmowania mam 29 lat gdzie mógłby...

Witam ponownie,

niestety z przyczyn prywatnych nie mogliśmy uczestniczyć w naukach,...




Wnętrze naszego kościoła