Skąd wzięła się tradycja święcenia ziół?
Jej źródeł upatruje się m.in. w dawnych opowieściach związanych z odejściem Maryi. Według jednej z nich apostołowie zgromadzili się, aby pochować Matkę Jezusa. Gdy później otwarto jej grób, nie znaleziono w nim ciała, lecz pachnące kwiaty i zioła.

Z czasem motyw ten połączył się z ludowymi zwyczajami związanymi z końcem żniw i dziękczynieniem za plony. Dlatego 15 sierpnia wierni przynoszą do świątyń kompozycje z kwiatów, ziół, kłosów zbóż, a niekiedy również owoców i warzyw. Poświęconym roślinom przypisywano dawniej szczególne znaczenie, przechowywano je w domach i wykorzystywano w różnych ludowych obrzędach.

Jedno z najstarszych świąt maryjnych
Sama uroczystość Wniebowzięcia ma początki sięgające pierwszych wieków chrześcijaństwa. Na Wschodzie funkcjonowała jako święto Zaśnięcia Matki Bożej, a z czasem zaczęła być obchodzona również na Zachodzie.

Dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny został uroczyście ogłoszony przez papieża Piusa XII w 1950 roku. Kościół naucza, że Maryja po zakończeniu ziemskiego życia została z ciałem i duszą wzięta do chwały nieba.

Pielgrzymi zmierzają na Jasną Górę
W Polsce 15 sierpnia od wieków ma szczególne znaczenie. Dni poprzedzające uroczystość są czasem licznych pieszych pielgrzymek, których celem jest przede wszystkim Jasna Góra. Jedna z najstarszych tradycji pielgrzymkowych związana jest z Warszawą - piesza pielgrzymka ze stolicy do Częstochowy wyruszyła po raz pierwszy w 1711 roku.

Uroczystość Wniebowzięcia NMP jest w Polsce świętem nakazanym oraz dniem ustawowo wolnym od pracy. Tego samego dnia obchodzone jest również Święto Wojska Polskiego.